wućišćeć | pósłać

Fabian Kaulfürst, Budyšin – 17.11.2005

Serbšćina na Uniwersiće Komenskeho w Bratisławje

Nowy ticket: „Čakaj & wuč!“

Druhdy maš zbožo – a druhdy kusk mjenje. Ja wšak njemóžu so poprawom na swoju fortunu hóršić. Jenož … je rano napoł pjećich, steju wot połnocy něhdźe w njepřijomnej štwórći hewak přećelneho Lwowa na busowym zastanišću a mrěju zymu.

Ze mnu čaka Radek Mikula, čěski přećel Serbow. Wobaj přińdźemoj ze samsneje konferency. Nóhaj, Ukraina je wulka, drohi njejsu runje bójske a Bóh wě, hač naju bus scyła dojědźe. Palimoj woheńčk a nichtó njewuhóda, kak krasnje móže skóncowana paleta wohrěwać, hdyž z njeje płomješka sapaja … Policistaj staj naju počinanju někotre hodźinki přihladowałoj. Nětko pak staj so rozsudźiłoj, sej někotre eura zasłužić. Za małku „pokutu“, kotraž so spěšnje w kapsy staršeho stražnika zhubi, směmoj deski dopalić, štož namaj znajmjeńša tydźeń chorołoža zalutuje. Po šěsć hodźinach čakanja so podamoj. Wzamoj sej taksu a praskamoj chcyjo-nochcyjo ze 120 km/h po měsće do hotela. Budyscy kolegojo hotuja so runje z awtom na puć domoj a přizwola namaj asyl hač do Katowic. Wot tam jězdźa ćahi přez Morawu do Čech. W Břeclavje so rozžohnujemoj – wón chce do Prahi, ja do Bratisławy.

W słowakskej stolicy čaka něhdźe 20 studentow na swojeho noweho wučerja. Hišće próstwička do njebjes, zo by wšitko derje wotběžało, a zastupju do rjadownje. Někotre wobliča znaju – njejsym prěni raz w měsće. Renata Mračníková, wědomostna sobudźěłaćerka na uniwersiće Komenskeho, kotraž je lěto w Lipsku serbšćinu studowała a měsačny kurs w Bratisławje organizowała, mje předstaji. Potom dam so do dźěła, kotrež mje přichodne tydźenje hižo njepušći: Rozłožuju rozdźěle mjez serbšćinu a słowakšćinu, wujasnjuju dual, powědam wo Łužicy. Prašeja so mje, štó je najznaćiši Serb. Z miknjenčkom praju, zo Serbski rozhłós a Wuhladko hišće za nim pytataj. Město toho předstajam někotre wosobiny ze serbskeho zjawneho žiwjenja, rysuju skutki něhdyšich prócowarjow a powědam wo rěčnej situaciji we wšelakich regionach Łužicy. W běhu jeničkeho měsaca, kotryž zmóžni kooperacija mjezy Serbskim institutom z. t. w Budyšinje a Uniwersitu Komenskeho, njemóžu swojich studentow serbšćinu wězo donawučić. Ale spytam telko z nich za nju zahorić kaž móžno. Snano so tón abo tamny po přikładźe Renaty Mračníkoveje za intensiwnišu zaběru ze serbskej rěču rozsudźi.

Nic jenož slawisća pokazuja zajim za Łužicu. Na katedrje za žurnalistiku proša wo přednošk na temu „Stawizny serbskeho nowinarstwa a časopismowstwa“. Z manželskej, kotraž přebywa (nic cyle připadnje) tež w Bratisławje, njejsmój drje fachowcaj na tutym polu, ale spytamoj trěbne informacije znosyć. Započnjemoj z prěnimi pospytami serbskich nowinarjow a skónčimoj pola dźensnišeho poskitka print- a syćowych-medijow. Z pomocu power-pointki móžemoj připosłucharjam tež wizualny zaćišć wo něhdyšich a tučasnych serbskorěčnych nowinach a časopisach poskićeć. A nichtó drje namaj za zło njezměje, zo pokazuje posledni na sćěnu projicěrowany wobraz grafiske mjezwočo magacina RUNJEWONLINE.info.

Chceće swoje měnjenje k tutemu přinoškej wozjewić?
Wobdźělće so na našej diskusiji!